
درنگاهم یک غروب سرد بود
سرنوشتم جاده های درد بود
ازمیان برگ های سبز باغ
قسمت ما برگ های زرد بود

مرا چشم تری چون رود دادن
دلی غمگینو درد آلود دادن
راه رسم جهان این بود از آغاز
آیا به هرکس هرچه لایق بود دادن؟؟؟

زندگی مثل یه جاده است
من و تو مسافراشیم
قدر لحظه هاروبدونیم
ممکنه فردا نباشیم
نظرات شما عزیزان:
hossein 
ساعت21:33---24 بهمن 1390
پاسخ:ممنون حسین جان.فدات
SATRAP 
ساعت15:46---18 بهمن 1390
baawww eyvaaalllll پاسخ:فدات مرسی strap عزیز
|